Үпкәләмим хәзер... (Не обижаюсь теперь)

Инсур Мөсәнниф
Үпкәләмим хәзер...

Беркемгә дә хәзер үпкәләмим,
Үпкәләүдән юктыр бер файда...
Уйлап кара әле, үпкәләшкәч,
Ул кайда да хәзер, син кайда...

“Үпкәләсәң, үпкә аша, балам”, –
Диләр иде элек олылар.
Колак салыйк алар сүзләренә,
Өлкәннәр һәм онык-оланнар...

Читләр генә түгел, якыннар да
Үпкәләшеп, дөнья җимерә...
Кая барма, арттан калмый
Үпкә хисе җанны кимерә...

Үпкәләшү дигән яман чирнең
Даруы бар аның – сабырлык!
“Сабыр төбе – сары алтын”, – диләр,
Сабыр була белү – батырлык!

Үпкәләшеп, ярлар айрылмаса,
Тик яхшырыр иде бу дөнья...
Ә адәмнәр бераз түзем булса,
Тик яктырыр иде бу дөнья...
4.03.2020.

Кайда, кайчан басылган:
1) Мөсәнниф Инсур. Үпкәләмим хәзер... Шигырь. "Сөю кайтавазы" китабы. Уфа, "Чурагул" нәшрияты, 2020, 306 б.